The Palm Jumeirah en Bluewaters Island in 2019

We gaan naar Dubai dit jaar! Het zal geen verrassing zijn, want wie deze blog een beetje heeft gelezen, weet dat het niet de eerste keer is. Voor de zevende keer pakken we onze koffers om een korte periode te verblijven in het wonderlijke emiraat.

Is er dan nog wel iets te doen? Jazeker. Afgezien van activiteiten en bezienswaardigheden die we al bezocht hebben heb ik weer een heel lijstje gemaakt met allemaal leuke dingen om te doen. Vooral voor de kinderen is er veel vertier.

Ons hotel Fairmont The Palm bevind zich deze keer op The Palm Jumeirah. Het is één van de oudere hotels van het palmeiland en het ligt aan de ‘stam’, wat zorgt dat we niet lang onderweg zijn als we het vasteland willen bereiken. Het voordeel van de hotels die er al wat langer staan, is dat deze over het algemeen ook wat goedkoper zijn. Daarbij heeft Fairmont The Palm een onberispelijke reputatie.

We gaan deze keer Bluewaters Island bezoeken. Dit kunstmatige eiland is al een tijdje in aanbouw geweest. Er is een groot reuzenrad te vinden en er wordt nu tijdelijk een show opgevoerd die “WOW” heet. Met zo’n titel gaan we die niet overslaan.

Onze KLM vlucht vertrekt zoals altijd in de middag, waardoor we ’s nachts aankomen. Het is altijd weer even wennen na zo’n lange vlucht en het tijdsverschil. De eerste dag zullen we dus rustig aan doen en de omgeving van het hotel gaan verkennen. Daarna gaan de remmen los. We hebben er zin in!

Het Dubai Water Canal

Een half uurtje lopen van Box Park, vlak naast het populaire stadspark Safa Park, vinden we het nieuwe Dubai Water Canal. Deze door mensen uitgegraven waterweg verbind de Dubai Creek via de binnenstad weer met de zee, waardoor het mogelijk wordt om een rondje te varen.

Er zijn verschillende stijlvolle loopbruggen aangelegd over het kanaal, dat 6 meter diep is en tussen de 80 en 120 meter breed.

De oevers zijn voorzien van een moderne boulevard met bankjes en groen, vergelijkbaar met de Dubai Marina. Alle lantaarnpalen bevatten USB oplaadpunten. Handig voor Pokémon jagers. Er staan ook om de paar meter verdekte Bose boxen opgesteld, die onophoudelijk een triomfantelijk muziekstuk spelen.

Naast de boulevard ligt nog kaal zand. Het kanaal is pas in november 2016 officieel geopend het is duidelijk dat er nog veel moet gebeuren. Winkels, eettentjes en publieke voorzieningen zijn gepland langs 80.000 m2 van de oever. Ondanks dat die er nog niet zijn, is het Dubai Water Canal nu al een populair gebied voor de inwoners van de stad, om er te wandelen en te fietsen.

Behalve de vele luxe jachten die door het kanaal varen, gaat er ook een watertaxi met diverse stations langs de route.

De bruggen over het kanaal zijn ’s avonds prachtig verlicht.

Het Water Canal loopt onder de grote 12-baans Sjeik Mohammed bin Zayed Road door. Om dit mogelijk te maken, is er een viaduct gemaakt over deze verkeersader met een kunstmatige waterval. Tienduizenden liters water worden opgepompt uit het kanaal en stromen aan weerszijden van de brug weer naar beneden.

Het bijzondere aan deze waterval is, dat hij met sensoren detecteert wanneer er schepen voorbij komen en dan vanzelf ‘open’ gaat. Een gaaf gezicht.

Het probleem is wel, hebben we gemerkt, dat er zoveel schepen voorbij komen dat de waterval maar zelden in volledige glorie te bewonderen is.

De bouwers hebben hun voorliefde voor neonlicht ook bij deze waterval weer uitgeleefd. Het water kleurt diep paars in de avonduren.

Als gebied rondom het kanaal straks helemaal af is, zal het ongetwijfeld één van de mooiste plekken van Dubai zijn. Dit staat gepland voor de komende twee jaar. Ambitieus, maar het gaat waarschijnlijk gebeuren, want in 2020 is in Dubai de World Expo.

Boottocht rond het Palmeiland

Het palmeiland is een fascinerend door mensen gemaakt stukje land. Eén van de eigenschappen van het eiland is dat je met een boot langs de palmtakken kan varen. Vanuit het hotel worden tochtjes aangeboden met een plezierjacht rond het Palmeiland. We boekten zo’n tour en kregen zo het hele eiland in een uurtje te zien.

DSC04790

De route ging vanaf Atlantis the Palm naar de Burj Al Arab. Van daaruit via de Dubai Marina weer terug. De tweekoppige bemanning wist alles over het Palmeiland. Een uitgelezen kans om te informeren wat daar zoal gaande is.

We leerden dat de grootste villa’s van de sjeik zelf zijn. Hij heeft diverse paleizen laten bouwen, voor zichzelf, enkele van zijn 23 kinderen en één voor elk van zijn vier vrouwen. Die laatste vier paleizen zijn te vinden op de uiteinden van de palmtakken.

DSC04775

Twee grote eilanden voor de kust, die in eerste instantie bedoeld waren om de constructie van het Palmeiland te ondersteunen, zijn nu ook eigendom van de sjeik. Zijn enorme jacht was er aangemeerd.

Langs de buitenkant van de Palm (crescent of halve maan genoemd) zien we de meeste hotels, waarvan er een flink aantal nog in aanbouw zijn, waaronder een Kempinski.

We varen langs Sofitel The Palm, waar we vorig jaar verbleven.

DSC04785

En ook Westin, gelegen voor het Palmeiland, is vanaf zee goed te zien.

DSC04853

De Burj Al Arab en Jumeirah Beach blijven een prachtige gebouwen, vanaf welke hoek je ze ook bekijkt.

DSC04804

DSC04811

Bij hotel Atlantis The Palm zagen we voortdurend helikopters af en aan vliegen, naar het naastgelegen helipad. Een vluchtje van 15 minuten kost rond ruim 200 euro p/p, maar blijkbaar schrikt dat niemand hier af.

DSC04895-small

De skyline van Jumeirah is indrukwekkend om te zien vanaf de kust, met al die wolkenkrabbers zo dicht bij elkaar. Elke toren is op een eigen manier uniek. Eén van de opvallendste de Cayan Tower. Deze toren is gedraaid als een wokkel en bevat appartementen.

DSC04866

Het was een ontspannen cruise, Sam werd er zelfs slaperig van.

DSC04868

Op het Palmeiland zelf staan 2000 villa’s en meer dan 1500 appartementen. Een villa kost minimaal een miljoen euro. Zeker de optrekjes langs het strand zijn prijzig. Ondanks het feit dat ze pal naast elkaar staan.

DSC04882

DSC04890

Terwijl we langs de Palm villa’s varen zien we niemand in of om hun huis. De mensen zijn of hard aan het werk de hele dag om hun villa te betalen, of het zijn superrijken die een tweede huis op de Dubai Palm hebben.

De Palm Monorail

De Palm Monorail

Over het Palmeiland loopt een monorail die Atlantis met het vaste land verbind. Dit treintje loopt precies door het midden van het eiland, en is gebouwd op palen waardoor je aan weerszijden een goed uitzicht hebt.

DSC03078

Toen de palm ooit uitgedacht is, waren er vier stations ingetekend voor de monorail. Twee ervan zijn nog niet open, omdat daar nog druk gebouwd wordt. De trein stopt er wel een paar seconden, maar rijdt zonder de deuren te openen weer door.

Aan het eind van de Palm heeft de monorail aansluiting met de Dubai Tram gekregen, waardoor in theorie bijna alle belangrijke plaatsen in Dubai bereikt kunnen worden met het openbaar vervoer.

DSC03090

Wij maakten een retour ritje met de monorail. Dat kost 50 dirham per persoon (12,50 euro), wat het duurder maakt dan de gemiddelde taxi. Als serieus vervoermiddel is het dus niet zo geschikt. Maar als toeristische attractie is het een leuk ritje om te maken.

Aan het eind van de route konden we ons vorige hotel, Westin, goed zien liggen.

DSC03088

Transfer naar Atlantis The Palm

Als je in meerdere hotels verblijft tijdens een vakantie, dan komt er een moment dat je moet verhuizen. Wij verkasten vandaag van het Westin naar Atlantis.

Hiervoor hoefden we slechts het palmeiland over, een ritje van 15 minuten. Om dat mogelijk te maken moest echter wel alle bagage, en dat is nogal wat als je met twee kleine kinderen reist, in een taxi geladen worden. Dat was een mooie uitdaging voor de piccolo’s van het hotel. Na wat passen en meten is het ze gelukt.

We gingen met een erg goed gevoel weg bij Westin. Een tophotel, op een toplocatie. Op Twitter konden we lezen dat Ali B en Robin Van Persie ook in dit hotel hadden verbleven. Wij begrijpen wel waarom.

Atlantis the Palm

Atlantis is een heel ander soort hotel dan Westin. Veel groter en massaler. Het is het meest iconische gebouw van het palmeiland en het eerste hotel dat open ging in 2008. Sindsdien zijn er vele alternatieven op het eiland bijgekomen, maar Atlantis blijft een publiekstrekker. Er zijn 1539 kamers in het resort en er ligt een compleet waterpark naast.

Toen we incheckten kregen we een kamer toebedeeld op de 3e verdieping. Niets mis mee, maar het gebouw van Atlantis is 22 verdiepingen hoog. Ons verzoek om een kamer op een hoger gelegen verdieping werd gelukkig ingewilligd, waardoor we kunnen genieten van het mooiste uitzicht dat ik ooit heb gehad in een hotelkamer.

DSC02956-Pano

Vanaf de 17e verdieping kijken we ver over het palmeiland heen. Om stil van te worden!

Bekijk en boek hotel Atlantis The Palm »

Met de Dubai Tram naar The Walk

Met de Dubai Tram naar The Walk

De gezelligste boulevard van Dubai is The Walk. Ons hotel ligt er vlakbij, maar lopend is het toch nog een half uurtje. Met een dubbele kinderwagen is dat niet ideaal.

Gelukkig is er sinds vorig jaar een nieuw transportmiddel gereed gekomen: de Dubai Tram. Dit trammetje rijdt door Jumeirah en verbind zo een dozijn hotels en locaties aan de Dubai Metro.

DSC02881

We hebben vandaag de tram getest en zoals verwacht is het erg makkelijk. De tram is modern en rijdt elke 8 minuten. We waren binnen 10 minuutjes op The Walk. Het is wel opletten waar je instapt: er is een speciaal gedeelte voor vrouwen en kinderen. Wie zich als man daar begeeft wordt vreemd aangekeken.

In de krant stond aangekondigd dat het een officiële ‘autovrije dag’ was in Dubai, dus ik vreesde dat het druk zou zijn, maar niets van dat alles. Blijkbaar is er meer nodig dan een grote oproep in de krant om de Dubaianen uit hun auto’s te krijgen.

DSC04225

The Walk

The Walk heeft geweldige voorzieningen. Behalve het hagelwitte strand is er voor kinderen van alles te doen. Er staan speeltoestellen, er loopt een ‘jogging track’ en tussen de boulevard en het strand ligt een grasmat die met een nagelschaartje lijkt te zijn geknipt. Het geheel wordt afgemaakt door winkels en eetgelegenheden.

DSC04229

Op The Walk was ook weer van alles aan de hand. Er was een marktje op de boulevard en een kleine kermis. Het blijft toch apart om volledig gesluierde vrouwen gebruik te zien maken van dit soort voorzieningen.

DSC04203

Sam heeft zich gewaagd aan het ballen gooien en vissen. Met vissen had hij succes. Hij mag een klein veelkleurig knuffelbeertje aan zijn verzameling toevoegen.

DSC04217

DSC04220

Als je hier zo rondloopt in korte mouwen, zou je gemakkelijk vergeten dat het in Nederland rond het vriespunt is.

DSC04177

DSC04272

Dreamliner

Dreamliner

Een vliegreis vind ik meestal maar een noodzakelijk kwaad. Het is nodig om ergens te komen waar de zon schijnt, als in Nederland de vrieskou heeft toegeslagen. Maar het met honderd man uren opgepropt zitten in een benauwde metalen buis, heeft me nooit in het bijzonder bekoord.

Deze keer was het echter geen straf, want een Dreamliner van KLM stond voor ons klaar. Dit hagelnieuwe toestel is van alle gemakken voorzien. Het lijkt wel een ruimteschip. Zeker in de business class.

En dankzij de Flying Blue KLM punten die ik had gespaard, konden we deze keer zelfs in de business class plaatsnemen. En ik moet zeggen: ik heb nog nooit zo’n comfortabele vliegreis meegemaakt.

Taxi’s in Dubai

We nemen in Dubai vaak een taxi. Ze zijn alom aanwezig en niet duur. De taxidiensten rijden met een meter die start op 5 dirham (1,50 euro). Een ritje van een half uur komt uit op ongeveer 60 dirham (18 euro).

Er zijn vijf verschillende taxibedrijven actief. Ze rijden vrijwel allemaal in gele Toyota’s rond, die alleen zijn te onderscheiden door het gekleurde dak. De taxi’s met een rood dak zijn van de overheid. Dat zijn ook de enige die op het vliegveld mogen komen. Maar door strenge regulering is er weinig van concurrentie te merken.

Uitzondering vormen de limousine taxi’s. Die staan als eerste bij de hotels klaar, om je voor een vast tarief ergens heen te brengen. Ze zijn comfortabel, maar wel duurder. Ze rekenen ongeveer anderhalf keer de prijs van een reguliere taxi.

Buitenlanders

De meeste taxichauffeurs zijn buitenlanders. Af en toe maakten we een praatje met ze om te kijken waar ze vandaan komen. Zo hebben we kennisgemaakt met chauffeurs uit Pakistan, Bangladesh en de Filippijnen.

Voor een ritje naar de Dubai Marina komt een chauffeur uit Bangladesh voorrijden. Hij woont drie jaar in Dubai. We vragen hem hoe hij in de stad verzeild is geraakt. Hij steekt enthousiast van wal. “Een familielid had mijn visum geregeld”, begint hij.

“Ik moest eerst een Engelse test doen. Vervolgens ook een rijvaardigheidsexamen. Die heb ik in twee keer gehaald. And I was very lucky!” We voelen ons na deze mededeling wat minder veilig in zijn taxi, die hij overigens wel behendig door het drukke verkeer manouvreert.

“In Dubai aangekomen heb ik ook nog drie inburgeringsexamens moeten doen” vervolgt hij. “Voordat ik mijn eigen auto kreeg, lieten ze me eerst een paar weken in een pendelbusje rijden, om te kijken of ik het wel kon.”

Zijn familie, hij heeft een vrouw met twee kinderen, zijn achtergebleven in Bangladesh. Hij ziet hen maar één keer per jaar. “Ik ga in de maanden juni en juli twee maanden op vakantie naar mijn thuisland. Helaas mogen mijn vrouw en kinderen niet overkomen, zij krijgen geen visum.”

Zijn eigen werkvisum kan hij onbeperkt verlengen. “Ik wel”, zegt hij. “Maar verder is er een visumstop voor Bangladesh.” Er komen dus voorlopig geen taxichauffeurs uit zijn land meer bij.

taxis-dubai

Kashmir

Een dag later treffen we een chauffeur uit Pakistan, die er belang aan hecht om zijn herkomst nader te duiden: “Kashmir, daar kom ik vandaan.” Alsof wij weten waar dat ligt. “The Netherlands”, daar komen wij vandaan. Dat treft. Hij kent iemand uit Nederland. Snel pakt hij zijn telefoon, een oude Nokia, en laat trots een +31 telefoonnumer zien. “Ja dat is een Nederlands nummer”, bevestigen wij. Maar de eigenaar ervan kennen we niet.

Hij rijdt in een Lexus van de duurdere limousine service, die we een keer hadden genomen omdat er geen normale taxi’s bij het hotel waren. Hij werkt al 10 jaar in Dubai, uitsluitend als chauffeur.

We vragen hem waarom het zo druk is bij de tankstations in Dubai. Daar heeft hij wel een antwoord op. “Er zijn hier teveel auto’s”, verklaart hij. Waarom er teveel auto’s zijn, weet hij ook uit te leggen. “Die hier zijn spotgoedkoop. Je betaalt er geen belasting over. Bijna nergens betaal je belasting over in Dubai, trouwens. Wat is het tarief in Nederland, 45%? Hier is het 0%.”

Bijna bij onze bestemming gekomen, de Dubai Mall, vraagt hij hoelang we daar denken te blijven. “Voor 100 dirham wacht ik op jullie. Drie of vier uur, het maakt mij niet uit.” Ik bedank hem voor het aanbod, maar sla het vriendelijk af.

Na afloop van de rit geeft hij ons zijn visitekaartje. Omar Sharif, Luxury Transportation Services staat erop. Het bedrijfsnummer is doorgekrast. We kunnen hem op zijn mobiel bellen als we weer terug willen. “Taxi’s zijn soms schaars. Ik ben er binnen een half uur.” Het lijkt een merkwaardige opmerking in deze stad vol taxi’s. Maar als we ’s avonds de Dubai Mall uitlopen, staat er een enorme rij bij de taxistandplaats. Het duurt ruim een half uur voordat we aan de beurt zijn.

Dubai Metro

Voor het betere shopwerk kun je in Dubai terecht bij de enorme shopping malls. We wilden daar deze vakantie nog een bezoekje aan brengen, om precies te zijn de Mall of the Emirates en de Dubai Mall.

Vorige keer dat we in Dubai waren, hadden we nog geen gebruik gemaakt van de metro, omdat die nog niet volledig af was. Inmiddels was dit wel het geval dus besloten we deze manier van reizen eens uit te proberen.

Om bij de Mall of the Emirates te komen was een taxi nog noodzakelijk, gelukkig zijn die volop aanwezig en niet duur.

Er waren overal kerstversieringen aangebracht, die toch een beetje vreemd aandeden bij 25 graden buitentemperatuur.

Kersversiering

In de indoor skihal die zich bevind in de Mall of the Emirates, was het dan weer wel heel toepasselijk.

Skibaan

Vanuit de mall loop je overdekt naar het metrostation, dat er futuristisch uitziet. Een kaartje was niet duur, voor slechts 16 dirham (3,30 euro) bemachtigden we een dagkaart.

Dubai_Metro_Station_-_Sheikh_Zayed_Road

Het is geen ingewikkeld traject. Je hebt een aantal lijnen die met kleuren worden aangegeven. Voor ons was alleen de rode lijn interessant, waar ook de meeste stations aan liggen.

Map

De metro is niet echt een metro, want hij gaat nergens ondergronds. Maar hij is wel heel snel.

Spoor

Binnen een paar minuten waren we in de Dubai Mall. Het blijft verbazingwekkend hoe groot deze mall is. En uiteraard stond de Burj Khalifa er ook nog. Het is best grappig om hier een tijdje te staan kijken naar mensen die nekkramp krijgen terwijl ze proberen de toren in zich op te nemen.

BurjKhalifa

Het was geen probleem om in de Dubai Mall weer een middagje rond te struinen. Het aanbod aan winkels is enorm. Er is voor ieder wat wils.

De Virgin Megastore kan altijd wel op een bezoekje van mij rekenen. Deze is hier zo groot, dat bij de kassa een omroepsysteem is aangebracht.

Virgin

Annemarie wist de Esprit nog te vinden, die zich tegenover het Dubai Aquarium bevind.

Aquarium

Het was erg druk in de winkels, er werden volop kerstinkopen gedaan. Het lijkt erop dat de vastgoedbubble de groei van Dubai misschien iets geremd heeft, maar zeker niet gestopt.

In de krant “Gulf Today” konden we lezen dat de sjeik alweer met nieuwe projecten bezig is.

Kranten